قوانین جدید اروپایی در مورد پناهندگی و مهاجرت که به عنوان پیمان مهاجرت و پناهندگی اروپایی شناخته می شود، نافذ می شود. آنها سیستم مشترک پناهندگی اروپایی را اصلاح میکنند و پروسه ها و معیار های جدید را برای مدیریت درخواست ها برای حمایت بین المللی و سیستم پذیرش معرفی میکنند.
معرفی طرزالعمل های مرزی که برای بعضی از پناهجویان در نظر گرفته شده است، با زمان های سریع تر رسیدگی به درخواست ها و قوانین مشخص در جریان اقامت آنها در گذرگاه های مرزی و تضمین های کمتر برای پناهجویان.
متقاضیان از کشورهایی که میزان به رسمیت شناختن به طور متوسط برای حمایت بین المللی در اتحادیه اروپا ۲۰٪ یا کمتر از آن است، به استثناء معافیت های که توسط قانون پیش بینی شده است. این طرزالعمل در مورد کسانی که اطلاعات نادرست ارائه می دهند و یا برای جلوگیری از شناسایی اسناد نادرست ارائه کرده اند و همچنین کسانی که تهدیدی برای نظم عمومی پنداشته می شوند نیز اعمال می شود. متقاضیان از کشور ثالث که تحت مقررات پروسیجرها (به اساس ماده ۴۲، پاراگراف ۱، حرف e، ۲۰۲۴/۱۳۴۸) مصون محسوب میشوند نیز در معرض یک پروسیجر تسریع قرار خواهند گرفت.
پروسه مرزی باید، به عنوان یک قاعده، در جریان ۱۲ هفته تکمیل گردد، به علاوه ۱۲ هفته برای هر مرحله بازگشت که ممکن بلافاصله دنبال گردد.
این به این معنی است که متقاضی، اگرچه از نظر فزیکی در قلمرو کشور عضو حضور دارد، از نظر قانونی به منظور بررسی درخواست به قلمرو اتحادیه پذیرفته نشده است.
نه، کشورهای عضو ممکن است اقداماتی را اتخاذ کنند که آزادی حرکت متقاضی را در طول روش محدود می کند، با رعایت شرایط تعیین شده در قانون اروپایی، به ویژه هنگامی که متقاضی تابع روش مرزی باشد.
بله. این پیمان غربالگری اولیه اجباری را معرفی می کند که شامل
شناسایی، چک های بایومتریک، چک های صحی، و چک های امنیتی.
دولت ها باید طرزالعمل های اداری و قضایی خود را با مقررات جدید اروپایی تطبیق دهند و ساختارها و منابع کافی را برای پاسخ به شرایط ایجاد شده توسط مقررات جدید و دستورالعمل جدید تضمین کنند.
